##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

حسین شریعتی سعیدرضا خداشناس کاظم اسماعیلی

چکیده

جابه جایی ذره‌های رسوب ناشی از تغییر الگوی جریان، آبشستگی نامیده می شود. این پدیده یکی از دلیل‌های پایدار نبودن پل ها و در نهایت خراب شدن آن‌ها به شمار می‌رود. از این‌رو ارائه روش‌هایی برای مهار و کاهش آبشستگی اهمیت دارد. به کارگیری تجهیزاتی مانند طوق و شکاف بر روی پایه برای فراهم ساختن پایداری پل ها می تواند از راهکارهای مناسب برای رسیدن به این هدف باشد. در این پژوهش، نخست کارکرد دو گونه طوق مربعی و دایره ای روی یک الگوی تک پایه استوانه ای بررسی شد. سپس با ایجاد شکاف روی پایه و ترکیب طوق و شکاف اثر با هم این دو روش در کاهش میزان آبشستگی مورد توجه قرار گرفت. نتیجه‌ها نشان داد، طوق مربعی نسبت به گونه دایره ای در کاهش عمق آبشستگی کارکرد بهتری دارد. به کارگیری ترکیبی از طوق و شکاف روی پایه سبب شد عمق آبشستگی به میزان بیشتری کاهش یابد، به گونه ای که در این حالت (ترکیب طوق مربعی با W/D=2-5 و شکاف) توانست عمق آبشستگی را تا80% کاهش دهد.

جزئیات مقاله

مراجع
ارجاع به مقاله
شریعتیح., خداشناسس., & اسماعیلیک. (1970). بررسی آزمایشگاهی کارکرد با هم طوق و شکاف بر میزان آبشستگی موضعی در پایه پل. فصلنامه مهندسی عمران فردوسی, 23(1), 13. https://doi.org/10.22067/civil.v23i1.12788
نوع مقاله
پژوهشی

مقالات بیشتر خوانده شده از همین نویسنده

1 2 > >>